ဤသည္ကို သတ္၍ ပင္လယ္ထဲ ေမွ်ာေပးၾကပါ
၁။
ကယ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္ တို႔ကို ကယ္ၾကပါ
စိုးရိမ္ ပူပန္မႈက အဆိပ္ဆိုရင္
အိပ္မရေအာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဒီ႐ိုးမ ထက္မွာပဲ မႏိုးတမ္း
အိပ္စက္ ရေတာ့မယ္
တစ္ဖက္က ပင္လယ္လို
တစ္ဖက္က ဓားသြားလို
ကိုင္ရ တြယ္ရ က်ပ္ေနတဲ့ မိုးစက္ေတြၾကား
အားကိုးစရာ ဆိုလို႔
ဘာဆို ဘာမွမရိွ
ဘုရားမရိွ တရားမရိွ
ဘာအသိ တရားမွ မရိွ
ပကတိ အ႐ိုင္းပြင့္ ေလးေတြရဲ႕
တလက္လက္ အေရာင္ဟပ္ ခံေနရတဲ့
လူသားျဖစ္မႈ
တစ္ခုခုေတာ့ လဲြေနၿပီ။

၂။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ ဂ်ဴးအျဖစ္ကို အားမက်ဘူး
ဘယ္ေတာ့မွ မခံရ ခ်င္သလို
ဘယ္ေတာ့မွ မညႇဥ္းဆဲဘူး
႐ိုး႐ိုးက်င့္ ႐ိုး႐ိုးၾကံ ႐ိုး႐ိုးပဲ ျပန္ခ်င္တဲ့
သာမန္လူသား ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ
အရွက္တရား ရိွတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အေၾကာက္တရား ရိွတယ္။
၃။
ကယ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္ တို႔ကို ကယ္ၾကပါ
ေန႔ေန႔ညည
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရမ္းေၾကာက္ ေနတယ္ဆိုတာ
ဘယ္လို သက္ေသျပ ရဦးမလဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဓာတ္ဆီ ေလာင္းၿပီး
သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႕ဖ်န္းၿပီး
မီး႐ိႈ႕ သတ္ေသ ျပရဦး မလား
မေျပာေကာင္း ေျပာေကာင္း
စစ္ေျမျပင္ၾကား အျပစ္မဲ့ အရပ္သား ဆိုတာကမွ
တည့္တည့္ပစ္မဲ့ ရန္သူ မရိွႏိုင္ ေကာင္းရဲ႕
အခု ကၽြန္ေတာ္ တု႔ိမွာက
ေဘး ဘယ္ညာ ပတ္လည္ အစံု
ဘာကိုမွ မယံုရ ရန္သူေတြ အပံုဗ် ဆိုသလို“
အိမ္မွာ လည္းေတြ႕ ေက်ာင္းမွာ လည္းေတြ႕
ရြာမွာ လည္းေတြ႕ ၿမိဳ႕မွာလ ည္းေတြ႕
လမ္းမွာ လည္းေတြ႕ ေစ်းမွာ လည္းေတြ႕
ဘယ္ေန႔ ေတြ႕ၾကမလဲ တထိတ္ထိတ္နဲ႔။
၄။
ကယ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္ တို႔ကို ကယ္ၾကပါဗ်ာ
စည္းမရိွ ကမ္းမရိွ
သတင္း ကလိေနတဲ့ အင္တာနက္ကို သတ္ေပးပါ
ေလာကကို ေကာင္းက်ဳိး မေပးတတ္တဲ့
ေကာလာ ဟလကို သတ္ေပးပါ
တစ္ဆက္တည္း
ဘက္ မမွ်တဲ့ အတၱ ဆိုတာကိုပါ
သတ္သတ္ၿပီး
နီးစပ္ရာ ပင္လယ္ထဲ ေမွ်ာေပးၾကပါ။ ။
သုစံ၊ေရႊေလွာ္သား၊

အမုန္းမိုး
အရိပ္အေယာင္ မျပ
ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေတြ ရြာခ်
ၾကည္လင္ျခင္း ေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က
ပုန္းလွ်ဳိးကြယ္ ေနတဲ့ အမုန္းမိုးေတြ
ရြာခ် လိုက္စမ္းပါ
ရင္ဘတ္ထဲ လိႈင္းႀကီး ပါေစ
ႏွလံုးသား တစ္ခုလံုး နစ္မြန္း ပါေစ
တမ္းတမ္း တတနဲ႔
အသက္ရွင္ ရတာ ထက္စာရင္
မင္းအမုန္းမိုး ေတြၾကား
ေရမြန္းခံ စေတး လိုက္မယ္
အလိုရိွတိုင္း ရြာသြန္းေစ။
အစြန္႔ပစ္ခံ ဒီႏွလံုးသား
ေလသင့္ရာမွာ မလြင့္ ေသာ္လည္း
မစဲေလတဲ့ အမုန္းမ်ား ေအာက္
တစ္စစီ ေၾကမြ ပ်က္စီးလို႔
လမ္းေဘးက အမိႈက္ တစ္စလို
မီး႐ိႈ႕ခံဖို႔ေတာင္ တန္ဖိုး ရိွေသးရဲ႕လား။
အနင္းခံ ရမဲ့ အတူတူ
တက္နင္းဖို႔ မႀကိဳးစား ပါနဲ႔ေတာ့
ႏွလံုးသား တစ္ခုလံုး မင္း ေျခဖ၀ါးေအာက္
ျပားျပား ၀ပ္ေပးမယ္
ေသြးေျမ က်ရင္ေတာင္
ငါ့ေသြးေတြနဲ႔ မင္း ေျခဖ၀ါးကို အလွ ဆင္မယ္
ငါ့ေသြးေတြနဲ႔ မင္းလက္ဖ၀ါးေလး ႏူးညံ့ေစမယ္
မကိုင္ပါနဲ႔
တန္ဖိုး မဲ့တဲ့ ႏွလံုးေသြး ေတြနဲ႔
မင္းလက္ဖ၀ါးေလး ညစ္ေပ သြားမယ္
စိတ္ေက်နပ္ရင္ ငါ့ကို တစ္သက္တာ နားခြင့္ေပးပါ
ႏွလံုး သားေလး နာက်င္ ေနၿပီ ခ်စ္သူ...။

ဂၽြန္မိုး

ၾကယ္စင္တစ္ျခမ္းပဲ့တ့ဲေန႔
12:0-ေငးေမာမႈ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး ငို႐ိႈက္တဲ့ အခါ
တည္ၾကည္မႈ အျပံဳးေလး လွ်ဳိ႕၀ွက္တဲ့ အခါ
ခ်စ္တတ္မ ႈမ်က္လံုးေလး ေရွာင္ဖယ္တဲ့ အခါ
ကိုယ့္ရဲ႕လိပ္ျပာေလး အားငယ္ခဲ့ ရပါတယ္။
12:1-ေအးစက္တဲ့ လက္ေခ်ာင္းေပၚ ျဖဴစင္တဲ့ မ်က္၀န္းနဲ႔ ကိုယ္ေငးေမာ ဖူးတယ္၊
အၾကည့္ တစ္ခ်က္မွာ အလကၤာ ေျမာက္တဲ့ ေက်နပ္ဖြယ္ စကားေတြ ရိွလိမ့္္မယ္၊
ရင္ထဲက စိမ့္ထြက္ လာတဲ့ အသံနဲ႔ ျဖတ္ေလွ်ာက္မဲ့ ေျခလွမ္းေတြ တုန္ယင္ ေနခဲ့၊
ဒါနဲ႔ပဲ ကြယ္ရာ တစ္ခုမွာ ေခါင္းငံု႔ရပ္ ေနမိတယ္။
12:2-ေႏြရာသီရဲ႕ ေျခသံ ၾကားတိုင္း လႈပ္ထြက္ သြားတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြ၊
ခက္ခဲ နစ္မြန္းတဲ့ ၾကားက အဲဒီအျပံဳးမ်ဳိးနဲ႔
မၾကည့္ေၾကး၊
လာမဲ့ ဆံုေတြ႕ျခင္းမွာ မင္းမ်က္ ၀န္းေၾကာင့္
ကိုယ္ ေပ်ာ္ခ်င္ ေသးတယ္။
12:3-မ်က္ရည္ၾကားက မင္းျပံဳး လိုက္တိုင္း
ကိုယ္တိုင္ ပန္းတစ္ပြင့္ ပြင့္မိသြား၊
သတိရျခင္း ေျခရာက တရံမလပ္ စိုးမိုးေနခဲ့၊
ၾကယ္စင္ တစ္ပြင့္ခူးၿပီး ညဥ့္ဦးယံထဲ ပစ္ခ်လိုက္မိ၊
သံေယာဇဥ္ မီးပံုထဲကို ခခယယ ေရာက္ရိွသြားခဲ့။
12:4-ျပန္ဆံုေတြ႕ တဲ့အခါ
ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈ ေတြကို သိုသိပ္ဖုံးကာ
ေျခအစံုကို ကြယ္၀ွက္ လိုက္တာနဲ႔ မင္းရဲ႕ မခ်ိျပံဳးပံုက
ကမာၻႀကီး ထက္ျခမ္းကြဲ၊
12:5-ကိုယ့္အထင္ေတာ့
အဲဒီေန႔က မိုး...ရြာေန သလားပဲ။ ။

ဂီတယြန္းအိမ္
(Teen မဂၢဇင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀၁၃)