ဖူးငံုတို႔ေရ။ ႏွင္းေဖြးေဖြး ေဆာင္းေအးေအး ကာလေလးမွာ သာယာေအး ခ်မ္းၾကပါရဲ႕လားရွင္။ ႏွစ္ေဟာင္း တစ္ခုကို ႏႈတ္ဆက္ ခ့ဲရတာလည္း မၾကာ  ေသး။ ႏွစ္အသစ္ စက္စက္ေလး တစ္ခုကိုလည္း စၿပီး ပိုင္ဆိုင္ ေနရတဲ့ အခ်ိန္။

ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ အသစ္ ကေလး တစ္အုပ္မွာ ဘယ္လို မွတ္တမ္း ေတြမ်ား ေရး သားေန ၾကၿပီလဲရွင့္။ ဒီဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ အသစ္ ကေလးက ဖူးငံုတို႔႔ရဲ႕ေန႔စဥ္ မွတ္တမ္းေလး ျဖစ္ၿပီး ေနာင္ ဖူးငံုတို႔ အရြယ္ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္လို မွ ျပန္မရ ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ငယ္ရြယ္မႈေတြ၊ လတ္ဆတ္မႈေတြ၊ ေတာက္ပတဲ့ အေတြး ရဲရဲေတြ၊ ရဲရင့္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ခဲ့မႈေတြနဲ႔ ႏုပ်ဳိတဲ့ ခံစားခ်က္ ေတြကို ျပန္ၿပီး တူးဆြႏိုင္တဲ့ ေနရာ တစ္ခု ျဖစ္လာမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ဒီဒိုင္ယာရီ စာအုပ္အသစ္ ကေလးထဲမွာ ဖူးငံုတို႔ ရင္ထဲက တကယ့္ကို အေရးပါတဲ့ အေတြးေတြ၊ ခံစား ခ်က္ေတြကို တိတိ က်က်ေလး ေရးဖို႔ မေမ့ၾကနဲ႔ ဦးေနာ္။ ဒါမွဖူးငံုတို႔ ဘ၀ရဲ႕ တကယ္ မွတ္တမ္း ေလးျဖစ္မွာေလ။ ဖူးငံုတို႔ကို ေမးရဦးမယ္။ တကယ့္ဘ၀ တစ္ခု စီတိုင္းရဲ႕ စိတ္၀င္စား စရာ၊ တန္ဖိုးထား စရာေတြ၊ အတုယူ စရာေတြ၊ စိတ္လႈပ္ရွား ခံစားစရာ ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ ထားတဲ့  မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေတြကို ဖူးငံုတို႔ သေဘာက် ၾကရဲ႕လားရွင္။ ကၽြန္မ အထင္ေတာ့ Discovery ကထုတ္ လႊင့္တဲ့ တကယ္ အျဖစ္မွန္ မွတ္တမ္းေလး ေတြကိုေတာ့ ႏွစ္သက္ ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါရဲ႕ လားရွင္။  အဲဒီဟာ ေတြကလည္း မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ တစ္မ်ဳိးပဲလို႔ ပညာရွင္ ေတြက ေျပာၾက တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ ဖူးငံုတို႔ရဲ႕စိတ္က မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေလးေတြ တကယ္ ႏွစ္သက္ၾကမယ္ လို႔ ယူဆ လိုက္ပါ တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာလူထု နဲ႔ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္မႈ သိပ္မရွိ ေသးတဲ့ ျမန္မာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္တခ်ဳိ႕ကို ႐ုိက္ကူးခဲ့ ၾကတဲ့ ဒါ႐ုိက္တာ အသစ္ ၃ ဦးနဲ႔ မိတ္ဆက္ ေပးဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ေတြကေတာ့ Yangon Film School ရ႕ဲ သင္တန္းဆင္း မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ၃ ဦးဟာ သင္တန္း ဆင္းေလ့က်င့္မႈ အေနနဲ႔ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ၂ ခုစီ ႐ုိက္ကူးခ ဲ့ၾကၿပီးသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ သူတို႔ ၃ ဦးကေတာ့ ကိုသက္ဦးေမာင္၊  ကိုစိုးမိုးေအာင္နဲ႔ မခ်ိဳျပံဳးတို႔ပါ။ ကၽြန္မ သူတို႔ေတြနဲ႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ တာေတြ ကေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ဆိုတာေတြက လူမႈ ဘ၀ေတြကို တကယ္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ ရဲ႕လားဆိုတာနဲ႔ ဒီမွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ကို ႐ုိက္ကူးတဲ့ သူေတြရဲ႕ လူမႈဘ၀ ဖူလံုရဲ႕လား ဆုိတာေတြပါပဲ။ ဖူးငံုတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘယ္လို ျပန္ေျဖထား သလဲဆိုတာ ဖတ္ၾကည့္ၾက ပါဦးေနာ္။

ကိုသက္ဦးေမာင္ (Yangon Film School)
မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ဆိုတာက လူတိုင္း ကိုေတာ့ ကိုယ္စား ျပဳမွာမဟုတ္ဘူး။  ကၽြန္ေတာ့္အေန နဲ႔ကေတာ့ သာမန္ လူေတြရဲ႕ဘ၀ကို တူးထုတ္ ရတာဟာ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္လို႔ သတ္မွတ္တယ္။ ေရႊေတြ တူးသလို ေပါ့ဗ်ာ။ ဖံုးကြယ္ထား တာေတြကို တူးထုတ္ ရတာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ နားလည္ထားတဲ့ ပညာ ေတြနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အားထုတ္မႈက အနည္း အက်ဥ္းပါပဲ။ တကယ္အ႐ုိက္ ခံရတဲ့ ဘ၀ေတြက ေရႊျဖစ္ဖုိ႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။ ေၾကးပဲရွိတဲ့ သူဆိုရင္  ေၾကးပဲ ထြက္လာမွာေလ။ အဲဒီလို ႐ုိက္တဲ့အခါမွာ သတင္းအခ်က္ အလက္ကို ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္ပဲ ထည့္ၿပီး၊ စိတ္လႈပ္ရွား မႈမ်ားေအာင္ ႐ုိက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ တစ္ခု႐ုိက္ ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ကိုယ္တုိင စိတ္၀င္စားမႈ ရွိလား ေတြးတယ္။ ၿပီးရင္ အဲဒီဘ၀ကို ေမးတယ္။ ခံစား တယ္။ ဘ၀ေတြမွာ စိတ္၀င္စား စရာ အမ်ားႀကီး ရွိတတ္တယ္။ အဲဒါေတြကို ကိုယ္တကယ္ႀကိဳက္ ၿပီဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုိက္တယ္။ သာမန္လူ ေတြမွာလည္း ေျပာစရာ ဇာတ္လမ္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိ တယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး တကယ့္လူ ေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ဆြဲထုတ္ျပ ျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံမွာ လုိ အပ္ေနတဲ့ အားနည္းခ်က္ ေတြကို ေထာက္ျပ ခ်င္တယ္။ ဒီဟာကို အစိုးရ ပိုင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူေတြ အားလံုးက ပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိထား မိၿပီးေတာ့ တစ္ခုခု အက်ိဳး သက္ေရာက္ မႈရွိ မယ္ဆိုရင္ ႐ုိက္ရ က်ိဳးနပ္မယ္ ေပါ့ေနာ္။ ႐ုပ္ရွင္နဲ႔ ကြာတာက မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ကို ၾကည့္ၿပီးသြားရင္ တုံ႕ျပန္မႈ တစ္ခုခုရတယ္။

မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္နဲ႔ ရပ္တည္ ဖို႔ကေတာ့ သိပ္ မလြယ္လွဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ေစ်းကြက္မရွိ ေသးလို႔ေလ။ အသက္ေမြး၀မ္း ေက်ာင္းအျဖစ္ ရပ္တည္လို႔ မရေသးဘူး။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ျမင့္တက္ လာရင္၊ လူေတြလည္း ေဖ်ာ္ေျဖေရး ေတြမွာ ေငြကို မ်ားမ်ား သံုးလာမယ္။ အဲဒီအခါ က်ရင္ေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္ တဲ့အခါမွာ အခ်ိန္ ေတြ၊ စြမ္းအားေတြ ပိုေပးၿပီးေတာ့ ႐ုိက္လာမယ္။ အဲဒီလို ေကာင္းေကာင္း လုပ္ရင္ တန္ရာ တန္ေၾကး ေပး၀ယ္မယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ တစ္ပတ္ လည္ၿပီးေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳး လာႏိုင္ပါတယ္။

ကိုစိုးမိုးေအာင္(Yangon Film School)
ကၽြန္ေတာ္ထင္ တာေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ေတြက ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံရဲ႕သ႐ုပ္ကို အမ်ားႀကီးထင္ ဟပ္ႏိုင္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးပါမွ ဒုကၡေတြ ေရာက္မွ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ႐ုိး႐ုိးေလးနဲ႔ ရွင္းရွင္းေလးပဲ သူတို႔ရဲ႕ဘ၀ကို ၀င္ ၾကည့္ရသလို ျဖစ္သြားဖို႔ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုိက္ခ်င္တဲ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ကေတာ့ လႈပ္ရွားမႈ ေတြကို လုိက္႐ုိက္တဲ့ ပံုစံမ်ဳိးေပါ့။ ေဘးကေန လိုက္ၾကည့္ ၿပီး ႐ုိက္တယ္။ စကား အမ်ားႀကီး ေျပာတာမ်ိဳး မပါဘဲနဲ႔ အျပနဲ႔ပဲ ႐ုိက္ရတာကို ပိုႀကိဳက္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္က အခု ေတာ့ သိပ္ေခတ္ မစားေသးဘူး။ ေခတ္ေတြ ေျပာင္း လာတာနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ေခတ္စား လာႏိုင္ပါတယ္။ အခု အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္က ႐ုန္းကန္ဆဲ ကာလပဲ ရွိေသးတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ မွာလည္း မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္က ႐ုန္းကန္ ရတာပဲေလ။ ႐ုပ္ရွင္ကား ေတြလိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး ေပါ့။ ပိုက္ဆံ ၀င္ေငြ ေကာင္းတဲ့ အရာ မ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ပိုင္း က်ရင္ေတာ့ အခြင့္ အလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိလာ ႏိုင္ပါတယ္။ ဒုကၡေတာ့ ခံရမွာေပါ့။ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ဆိုတာ လူေတြစု လုပ္တဲ့ အလုပ္ဆိုေတာ့ ပူးေပါင္းၿပီး လုပ္မွလည္း ေအာင္ျမင္ ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ Fun ေငြက လည္း အေရးႀကီး ေသးတယ္။ ႐ုိက္ၿပီးရင္ ဘယ္ လိုျဖန္႔ရမလဲ ဆိုတာလည္း အေရးႀကီးတယ္။

မခ်ဳိၿပံဳး (Yangon Film School)
မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္က ဘ၀ အစစ္ အမွန္ေတြ၊ တကယ္ ျဖစ္ပ်က္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ ေတြနဲ႔ တကယ္ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ႐ုိက္ရတဲ့ မွတ္တမ္း တစ္ခု ေပါ့။ ေနာက္လူေတြ ျပန္ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ၀မ္းနည္း စရာကိစၥ ဆိုရင္လည္း ဟာ၊ ဒီလို ျဖစ္ခဲ့ပါလား ေပါ့။ သင္ခန္းစာ ယူစရာ ဆိုရင္လည္း ဒီလုိလုပ္ သင့္ပါလား၊ မလုပ္သင့္ ပါလားဆိုတာ သိလာမွာ ေပါ့။ၿပီးရင္ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ကို ၾကည့္တဲ့သူက တစ္ဦးခ်င္း ခံစားခ်က္ ေျပာင္းသြား ႏိုင္တယ္။ တစ္ဦးက သူ႔ရင္ထဲ ထိတဲ့ဟာ တစ္ခုနဲ႔ ခံစား တယ္။ ေနာက္တစ္ဦး ကလည္း သူ႔ရင္ထဲ ထိတဲ့ဟာ တစ္ခုနဲ႔ ခံစားတယ္။ ခံစားရတဲ့ အခ်က္ခ်င္း က တူခ်င္မွတူ ႏိုင္မယ္။ အေတြးေတြ အမ်ားႀကီး ထြက္လာ ႏိုင္တယ္။ ဒါဟာ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ရ႕ဲ စိတ္၀င္စားဖို႔ အေကာင္းဆံုး အခ်က္ပဲ။
အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္လို႔ ေျပာရင္ သိပ္စိတ္မ၀င္ စားၾကဘူး။ တိုလည္းတို တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာကို ဆိုလိုတယ္ ဆိုတာကို လည္း စဥ္းစား ရေသး တယ္ေပါ့။ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ကို လူထု ၾကားထဲမွာ မ်ားမ်ား ျဖန္႔ဖို႔လိုတယ္။ အဲဒါမွ လူထုက မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ဆိုတာ ဒီလိုမ်ဳိး ပါလားဆိုၿပီးေတာ့ သိလာမယ္။ သိလာမွ စိတ္၀င္ တစားၾကည့္ လာၾကမယ္။ အဲဒါမွလည္း ႐ုိက္ရ က်ဳိးနပ္ မွာေပါ့။ ႐ုိက္ရ တာလည္း အားပိုရွိတာေပါ့ ေနာ္။ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္တဲ့ အခါ အ႐ုိက္ ခံရတဲ့ လူေတြရဲ႕ ၿငိဳျငင္တာေတြ ခံရတယ္။ နင္တို႔ ကင္မရာ မထုတ္နဲ႔ ထုတ္ရင္ ရဲတိုင္မယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ေတြ၊ အခု သြားမလား မသြားဖူးလား ဆိုၿပီးေတာ့ ေအာ္ထုတ္တာ ေတြ႔ၾကံဳ ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ တစ္ခုျဖစ္ဖို႔ ဆုိတာ သိပ္မလြယ္ ဘူး။ အဲဒီလို မလြယ္တဲ့ ၾကားကပဲ ႐ုိက္ေနၾကတာ ပါပဲ။ ႐ုိက္သေလာက္ ကိုသာ ၾကည့္႐ႈတဲ့ လူေတြ ဆီကို ေရာက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ ေနာ္။ အခုက်ေတာ့ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေတြကို ဘယ္ မွာရွာ၀ယ္ ရမလဲ။ ဘယ္မွာ ရွာၾကည့္ရ မလဲဆိုတာ မ်ိဳးျဖစ္ေနေတာ့။ သိပ္ၿပီး လူေတြက မသိေသးဘူး။ အဲဒီေတာ့ ႐ုိက္တဲ့သူေတြ လည္း႐ုိက္၊ ျပန္႔ေအာင္ လည္းျဖန္႔ႏိုင္ရင္ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ရဲ႕ အလား အလာက ပိုေကာင္းလာ မယ္လို႔႔ထင္တယ္။
ကဲ၊ ဖူးငံုတို႔ေရ။ သူငယ္ခ်င္း ေတြကေတာ့ သူတို႔ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ေတြးေတာေပး သြားၾကတာ ဖူးငံုတို႔ရဲ႕ အေတြး ေတြနဲ႔ေရာ ဆင္တူ ရဲ႕လားရွင့္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေတြ မၾကာခင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာဖို႔ ကၽြန္မေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ပါ တယ္။ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ေတြ မ်ားမ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးလာ ေလ ကၽြန္မတို႔ မသိေသးတဲ့ ဘ၀ ေတြကို ျမင္ေတြ႕ ရေလျဖစ္မွာမုိ႔ ကၽြန္မေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွား မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါတင္ မက ပါဘူး။ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ႐ိုက္ကူး သူေတြရဲ႕ဘ၀ ေတြလည္း ဖူလံုဖို႔၊ မွတ္ တမ္း႐ုပ္ရွင္ ေစ်းကြက ေတြလည္း ျမင့္တက္လာ ဖို႔၊ မွတ္တမ္း ႐ုပ္ရွင္ ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားလာဖို႔ လည္း ေမွ်ာ္လင့္ ေနမိပါတယ္။ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရမယ္ လုိ႔လည္း ယံုၾကည္ ေနမိပါတယ္။ ဖူးငုံတို႔ေရာ။ ကဲ၊ ဖူးငံုတို႔ အားလံုး ေဆာင္းေလး ေအးေအး၊ႏွင္းေလး ေဖြးေဖြးနဲ႔ ေလျပည္ ေလးေသြးတဲ့ ဘ၀မ်ဳိး ပိုင္ဆိုင္ ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္း ေပးရင္းနဲ႔    Happy New Year ပါေနာ္။

တင္တင္ေအး
(Teen မဂၢဇင္း ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၃)