သဘာ၀ တရားႀကီးက လူတို႔ အတြက္(သို႔မဟုတ္) တိရစၧာန္တို႔ အတြက္ သက္ရိွတုိ႔ရဲ ႕ေနရာ၊ သက္မဲ့တို႔ရဲ႕ ေနရာစသျဖင့္ ဖန္တီး ေပးခဲ့ပါတယ္။

အေရးႀကီးတဲ့ အေျခခံ လုိအပ္ခ်က္မွာကို ေနရာ တစ္ခုဟာ အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္တစ္ခု အေနႏွင့္ ပါ၀င္ ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနရာေလး တစ္ခုရဖို႔ လူသားျဖစ္ေစ၊ တိရစၧာန္ေတြပဲ ျဖစ္ေစ ႀကိဳးစားရစျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာတစ္ခု ရၿပီးေပမဲ့လည္း မိမိေနရာ အတြက္ စိတ္ခ် ယံုၾကည္ေအာင္ ႀကိဳးစား ရျပန္တယ္။ ေနရာ တစ္ခုဟာ ကုိယ့္ေနာက္ မပါသြားမွာ မွန္ေပမဲ့လည္း ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနရာ တစ္ကြက္စာေလး ရဖို႔ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ ရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအထဲမွာ အႏုပညာနဲ႔ ကိုယ္တုိင္ဖန္တီး အားထုတ္သူတုိ႔ အတြက္ ပရိသတ္ ေပးမယ့္ ေနရာဟာ ပုိၿပီးခက္ခဲ တန္ဖိုးႀကီးပါတယ္။ လြယ္လြယ္ ကူကူနဲ႔ေတာ့ ဘယ္လုိမွ ရခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ကုိယ့္လက္ ကုိယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ ဖန္တီးရတဲ့ စာေပနယ္မွာလည္း စာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ကိုယ္ေရးတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ ေရာက္ဖို႔ အင္မတန္ ခက္ခဲ လြန္းပါတယ္။

ေငြေၾကး ျပည့္စံုရင္ေတာ့ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ တစ္ခါမွ ျဖတ္သန္းမႈ မရိွလည္း လံုးခ်င္း ထုတ္လုိ႔ရပါတယ္။ ပရိသတ္က ဒုန္းခနဲ အသစ္စက္စက္ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကို လက္ခံဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္း နည္းပါး ပါလိမ့္မယ္။ မဂၢဇင္း စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ၀တၳဳတုိ၊ ၀တၳဳရွည္၊ အခန္းဆက ္၀တၳဳရွည္ အဆင့္ဆင့္ကို ျဖတ္သန္းၿပီး ပရိသတ္ ရခ်ိန္မွာ လံုးခ်င္း အေနနဲ႔ ေရးၿပီးထုတ္ရင္ ပရိသတ္ ပုိသိၿပီး လက္ခံမႈမ်ား ပါလိမ့္မယ္။ လံုးခ်င္းေကာင္းေတြကို ေရးသားခဲ့ၾကတဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမႀကီးေတြဟာ သူတုိ႔ အသက္ရဲ႕ သံုးပံု တစ္ပံုေလာက္ပဲ အုပ္ေရ ရိွခဲ့ေပမဲ့ ေခတ္တုိင္း ေခတ္တုိင္းတြင္ က်န္ရစ္ေစခဲ့တဲ့ ဂႏၴ၀င္ ၀တၳဳရွည္လံုးခ်င္းေတြ ျဖစ္ၿပီး စံျပဳထားစရာ လံုးခ်င္း ၀တၳဳမ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေစ်းကြက္မွာ မေအာင္ျမင္ေပမဲ့ အႏုပညာ အရ စံအရ တြင္က်န္ရစ္ေစမယ့္ စာအုပ္မ်ားလည္း ရိွခဲ့ပါတယ္။ ႐ုပ္ပံုမ်ားမ်ားပါ စာရြက္ေခ်ာေခ်ာ ေၾကာ္ျငာအား ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စာအုပ္ေတြမွာ ဖက္ရွင္၊ ဆံပင္၊ မိတ္ကပ္ ခ်စ္သူတုိ႔ အတြက္ အဆင္ေျပေပမဲ့ စာခ်စ္သူတို႔ အတြက္ အဆင္ မေျပလွပါဘူး။ ေျမစမ္းခရမ္းပ်ဳိး စာေရးခ်င္သူမ်ား အတြက္ ေနရာလမ္းဖြင့္ ေပးေနတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ရွာေဖြ ရပါတယ္။ ကိုယ္ေရးတဲ့ လက္နဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ မဂၢဇင္းကို ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႔ လိုသလို မဂၢဇင္းေတြကို ဖတ္ရင္းလည္း သိလာ ႏုိင္ပါတယ္။

၀တၳဳတုိေရးတဲ့ ကေလာင္သစ္ေတြ အားနဲ႔အင္နဲ႔ ေပၚလာေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္းရဲ႕ ေရႊအသစ္ က႑ဟာ အသစ္ကေလးေတြ အတြက္ အေတာ့္ကို ေနရာက်ယ္၀န္း လွပါတယ္။ စာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ပါခြင့္ရဖို႔ အတြက္ မွတ္ေက်ာက္ တင္ခံႏုိင္ဖို႔ လုိသလို၊ ဇြဲရိွဖုိ႔၊ အမွန္တကယ္ စာေပအေပၚ ႐ူးသြပ္စြာ ခံုမင္ဖို႔လည္း လုိအပ္ပါတယ္။ ဆုေပးပြဲေတြမွာ ေပးခဲ့တဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ စာေပဆုဟာ အျခား ဆုမ်ားထက္ ထူးကဲ လွပတယ္။ အသစ္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အမ်ားထက္ ထူးျခားႏုိင္မွသာ စင္ေပၚမွာ ကေလာင္ဆုကို ထုိက္တန္စြာ ပိုက္ခြင့္ရမွာပါ။ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆု ရၿပီးရင္ သူဟာ မ်ဳိးဆက္သစ္ အေနနဲ႔ ရပ္တန႔္ မေနသင့္ေတာ့ဘဲ မ်ဳိးဆက္သစ္ေဟာင္းေတြထဲ တိုး၀င္ၿပီး အျခားမဂၢဇင္းေတြမွာ လည္း ျဖန္႔ၾကက္ ေရးသား ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္ ပရိသတ္ထဲ ၀င္ေရာက္ေအာင္ ကိုယ္တုိင္ ဆက္ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဦးဆံုး မ်ဳိးဆက္သစ္ ဆုကို  ေငြဇင္ေယာ္ဦး(မိုးကုတ္)က အသံ မျမည္ေသာ ေခါင္းေလာင္း ၀တၳဳနဲ႔ ဆုရရိွ ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အျခား မဂၢဇင္းေတြ ေပၚမွာလည္း ေရးအား ေကာင္းေကာင္းနဲ႔  ေရးလာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ မင္းေ၀ဟင္၊ အျဖဴေရာင္(ေရႊ)၊ ညီမင္းညိဳတုိ႔ ဟာလည္း ပရိသတ္ အႀကိဳက္ဆံုး ဆုရၿပီး ရပ္တန္႔ မေနဘဲ ဆက္ေရးသား ေနခဲ့တာေၾကာင့္ စာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ေနရာ ရလာတဲ့ အျပင္ မင္းေ၀ဟင္က အခံြ ကေလးေတြ ၀တၳဳတိုနဲ႔ မႏွစ္က ေရႊ၀တၳဳတုိဆု ရရိွခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိပဲ ေနာက္ထပ္ ဆုရထားသူေတြ အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။ ေက်ာ္ေမာင္ေမာင္ဟန္၊ သာၾကည္ေဆြ၊ ဇူးဇူးမြန္၊ ေငြၾကယ္ စင္တုိ႔ကို ေရးအား ေကာင္းေစခ်င္သလို ၀တၳဳတုိလက္ ရိွၾကတဲ့ ေက(ေတာင္တန္း ျပာ)၊ ေကသရီ(ေဆးတကၠသိုလ္)၊ ပင္ျမင့္စံ(ေရႊဘို)၊ ေနာ္(ေက်ာက္တုိင္)တုိ႔ ရဲ႕ ၀တၳဳတုိေတြကို အျခား မဂၢဇင္းေတြ မွာလည္း ေတြ႕ခြင့္ ရခ်င္ပါတယ္။

ပရိသတ္ ႀကိဳက္လြန္းလုိ႔ ပရိသတ္ အႀကိဳက္ဆံုး ေရႊပိုးနဲ႔ ဆုရထားတဲ့ ေမာင္ဟန္ရီ(မႏၲေလး)ကိုရယ္ၿပီး ၿငိမ္မ ေနေစခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ၀တၳဳတုိေတြ ေရးျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ ဘူးလို႔ စင္ေပၚကေန အားမရစြာ ေၾကညာထားတဲ့ ေမာင္ဟန္ရီ(မႏၲေလး)ဟာ ေနာက္ထပ္ ေမွ်ာ္လင့္စရာ ၀တၳဳတုိေတြ ဖန္တီးသင့္ပါတယ္။

အခုေနာက္ပိုင္း မ်ဳိးဆက္သစ္ဆု ရ ၿပီး အားျပင္းျပင္းနဲ႔ ေရွ႕ထြက္လာခဲ့ သူက ေမာင္ႏွင္းပန္းပဲ ရိွပါတယ္။ ေမာင္ႏွင္းပန္းက ၀တၳဳတို၊ ၀တၳဳရွည္ ေရးလာပါတယ္။ ေ၀(စီးပြားေရး တကၠသိုလ္)နဲ႔ ထြန္း ေတာက္ထြဋ္(သခ်ာၤ)က ေနာက္ပိုင္းလူ ေတြထဲက ေရးအားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေရးလာၾကလို႔ ေနရာ ရလာၿပီလုိ႔ ေတာင္ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ကို ဖန္တီးသူေတြဟာ စိတ္ဓာတ္ မက်ဖို႔ လုိပါတယ္။ ဆုေၾကာင့္ ေရွ႕ အပုဒ္ကို မီပါ့လား ဆုိၿပီး စိုးရြံ႕သြားစရာ မလုိပါဘူး။ ႏွစ္တုိင္းမ်ဳိးဆက္သစ္ဆု ေပးၿပီး ဆုရရိွ သူေတြ မ်ားလာခ်ိန္မွာ ပရိသတ္က ကုိယ့္ကို မွတ္မိဖို႔ အားနည္း သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆက္ လက္ေရးသားေနဖို႔ လုိပါတယ္။

ဖန္တီးသူတုိ႔ အတြက္ ေနရာကို ခက္ခဲစြာ ရရိွထားၿပီး အျခားသူအစား ထုိး ေနရာေပ်ာက္သြားမွာကို စိုးရိမ္သင့္ပါတယ္။ စာေရးသူ ဆုိတာ ပရိသတ္ ေနရာေပးတာပါ။ ကုိယ္တုိင္ရခ်င္ ပါတယ္ဆုိၿပီး ၀င္လုိ႔လည္း မရႏုိင္ပါ ဘူး။

မ်ဳိးဆက္သစ္ဆုဟာ တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ပိုထိုက္တန္ လာပါၿပီ။ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆု ရၿပီးရင္ ၀တၳဳေတြ ပိုမိုဖန္တီး ႏုိင္ဖုိ႔ ေရွ႕မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို အတုယူ ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာေပ ေလာကႀကီးအတြက္ ရသစာေပဖြံ႕ၿဖိဳး ၿပီး ရွင္သန္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမွာ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေတြကို အားကိုးၾကရတယ္။ သူတုိ႔ကေန တစ္ဆင့္၊ တစ္ဆင့္ရသ စာေပကို အသက္သြင္းမွ ဖြံ႕ၿဖိဳး ရွင္သန္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မတုိ႔ကို ယခင္ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေတြက ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ကၽြန္မတုိ႔ကလည္း ေနာက္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို ထပ္မံ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အေတြ႕အၾကံဳ အရ စာေရး ၀ါသနာ ပါသူ၊ စာေရးခ်င္သူ၊ စာေရးဆရာ ျဖစ္ခ်င္သူ မ်ားေပမဲ့ စိတ္အား ထက္သန္မႈ နည္းၾကပါတယ္။ ေတာ္႐ံု ၀ါသနာပါ ႐ံုေလာက္နဲ႔ စာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ မေရာက္ ႏုိင္တာမုိ႔ စာေရးခ်င္သူမ်ားဟာ အဓိက စိတ္အားထက္သန္ တက္ႂကြဖို႔ လုိပါ တယ္။ ကုိယ္၀ါသနာပါတာ ကိုယ္ေရး ခ်င္တာ ဘယ္လုိင္းလဲ ဆုိတာကို ကုိယ္ ကိုယ္တုိင္သိဖို႔ လုိအပ္လွပါတယ္။ စာေရးျခင္းမွာ အတတ္ပညာ၊ အႏုပညာ ေတြ ပါ၀င္ေနတာမို႔ အျခားေရးသူမ်ားရဲ႕ စာေတြကို ေလ့လာ ဖတ္မွတ္ဖို႔ လုိပါတယ္။

စာေရး ဆရာမ ခင္ခင္ထူးဟာ မအိမ္ကံ ၀တၳဳရွည္ ဇာတ္ေကာင္ကို ပိုင္ႏုိင္ေအာင္ ကိုင္တြယ္ႏုိင္ခဲ့လုိ႔ ေအာင္ျမင္ ခဲ့တဲ့ လံုးခ်င္း ၀တၳဳရွည္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့ပါ တယ္။ မအိမ္ကံ ကို ဆရာမက ေျမပံုကားခ်ပ္ ႐ုပ္ပံုမ်ားကို စနစ္တက်ဆြဲ ဖန္ တီးခဲ့ၿပီး ႏွစ္တစ္ရာ ျပကၡဒိန္နဲ႔ မအိမ္ကံကို ဆရာမက စနစ္တက် ေမြးဖြားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ ဆရာမ ခင္ခင္ထူးက စာေရးဆရာမ မျဖစ္မီကတည္းက ၀တၳဳပုဒ္ေရ တစ္ရာေက်ာ္ ေရးသား ၿပီးေနၿပီလို႔ ေျပာျပေတာ့ ကၽြန္မ အံ့ၾသ ရတယ္။ ခုတင္ေအာက္က ဂ်ပ္ဖာထဲမွာ အရင္က ေရးခဲ့တဲ့ ၀တၳဳတုိေတြကို ျပန္ ျပင္ၿပီး ထုတ္သံုးေနတာလုိ႔ ဆရာမက ရယ္သြမ္းၿပီး ေျပာပါတယ္။ အခန္းထဲ က ဘုတ္မွာလည္း ဆက္လက္ေရးသား မယ့္ လံုးခ်င္းစာအုပ္ နာမည္ေတြ ေရး ထားတာေတြ႕ေတာ့ မ်က္လံုး ျပဴးရျပန္ေရာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဆရာမ ခင္ခင္ထူး ျဖစ္လာတာေနမွာေပါ့လို႔ ေတြးမိပါတယ္။

အျခား နယ္ပယ္မွာလည္း ေတာ္ၿပီး အရည္အခ်င္း ရိွတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို ဖြ႕ံၿဖိဳးလာဖို႔ ကူညီပံ့ပိုး ေပးေနၾကသလို စာေပနယ္ပယ္မွာလည္း မ်ဳိးဆက္သစ္ ေတြအတြက္ ေနရာ ေပးေနပါတယ္။ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ အသံေတြမွာ ေရႊအသစ္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ထိ အားထားၾကတယ္ ဆုိတာ သိသာပါတယ္။ စာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚသာ မကဘဲ ခုဆုိရင္ အြန္လုိင္း ၀တၳဳတုိဆုေတြကို ပထမ၊ ဒုတိ ယ၊ တတိယဆု အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ ေပးေနတာ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ရိွပါၿပီ။ အြန္လုိင္း ၀တၳဳတုိဆု ေရြးခ်ယ္ရာမွာ ဆုေရြးခ်ယ္ ေရးအဖြဲ႕မ်ားမွာ ဆရာဦး၀င္းၿငိမ္း၊ ဆရာ ေန၀င္းျမင့္၊ ဆရာမ ခင္ခင္ထူး၊ ဆရာမ ႏုႏုရည္(အင္း၀)တုိ႔ ပါ၀င္ပါတယ္။ စာေပ၊ ၀တၳဳတုိေတြ ေရးသား လာၾကမႈ အေပၚ အားရစရာ ေကာင္းသလို နယ္ပယ္ က်ယ္၀န္းလာတာနဲ႔ အမွ် အခြင့္ အေရးေတြ ပိုမ်ားလာပါတယ္။ ဒီအခြင့္ အေရးကို တန္ဖိုးရိွစြာ အသံုးခ်ႏုိင္ရင္ အြန္လုိင္းေပၚက စာမ်ားဟာလည္း ခုလို ေနရာေပးျခင္း အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ခံလာရမွာပါ။

လစဥ္ Teen မဂၢဇင္းမွာလည္း အြန္လုိင္းေပၚမွ ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳတုိက႑ ေတြကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေဖာ္ျပေပးလ်က္ ရိွပါတယ္။ နယ္ပယ္ေတြ က်ယ္၀န္း လာတာနဲ႔ အမွ် အြန္လုိင္း၀တၳဳတို ၿပိဳင္ ပြဲေတြက တစ္ဆင့္ စာေပ ၀ါသနာပါသူ မ်ားဟာ ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ ေျခလွမ္း စတင္ႏုိင္ပါၿပီ။ စာေရးျခင္းအလုပ္ ဟာ အျခား အလုပ္ေတြလုိ မဟုတ္ဘဲ မိမိတစ္ေယာက္တည္း စိတ္ေအးလက္ေအး လုပ္ႏုိင္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုျဖစ္ပါ တယ္။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ စာအုပ္ နဲ႔ ေဘာပင္ျဖစ္ျဖစ္ အနားရိွရင္ ရပါၿပီ။

အြန္လုိင္းေတြေပၚမွာ ကုိယ့္အေတြး အေခၚ၊ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္၊ ကိုယ့္ ၀တၳဳေတြကို စိတ္ႀကိဳက္ဖန္တီးရာမွာ ႀကိဳက္သလို ဖန္တီးလို႔ရေပမဲ့ အမ်ား သူငါေရးထားတဲ့ စာမ်ားကို Copy လုပ္ၿပီး ေအာက္ကေန ခပ္တည္တည္ ကုိယ့္နာမည္တပ္တဲ့ စည္းမရိွတဲ့သူ မ်ားကိုလည္း အြန္လုိင္းေပၚမွာ ေတြ႕ရ မွာပါ။ Facebook အတုေတြလုပ္ၿပီး ခပ္တည္တည္နဲ႔ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္ Facebook အတု လုပ္ခံရ သူရဲ႕ အမည္နဲ႔ ခပ္တည္တည္ စာျပန္ျခင္း၊ ပို႔စ္ေတြတင္ျခင္းေတြကိုပါ ျပဳ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါမ်ဳိးလုပ္တဲ့ သူေတြ ဟာ လူတစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးမွာ ရိွသင့္ ရိွထုိက္တဲ့ စည္းဆုိတဲ့ နည္းဥပေဒကို နားမလည္သူမ်ား ျဖစ္ၿပီး အမ်ားသူငါရဲ႕ ကိုယ္ပုိင္ ဆုိက္ဒ္တစ္ခုကို အတုလုပ္ၿပီး ဖန္တီးျခင္းဟာ စည္းကမ္းမဲ့သူမ်ား ျဖစ္ ပါတယ္။

ဖန္တီးသူေတြရဲ႕ ေနရာက်ယ္ျပန္႔ လာတာနဲ႔အမွ် ဒီအေပၚမွာရတဲ့ အခြင့္ အေရးကို ဘယ္လုိအသံုးခ်မလဲဆုိတာ ဖန္တီးသူတို႔နဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ႀကိဳးစားဖန္တီးတဲ့သူတုိင္းအတြက္ ေနရာက ရိွေနၿပီးသားမို႔ အသစ္ အသစ္ ေတြကို ငြားငြားစြင့္စြင့္ ဖူးပြင့္လာေစဖို႔ ဆႏၵျပဳရင္း...။

ေခ်ာအိမာန္၊မႏၲေလး၊
(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊ဇြန္လ ၂၀၁၂)