အခု ဒီကဗ်ာမွာ ရည္ၫႊန္းတာဟာ ဟန္နီျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္
သီခ်င္းေတြထဲက ဟန္နီမဟုတ္ဘူး။
ရက္စက္တဲ့ဟန္နီ ညဥ့္ငွက္မေလး ဟန္နီ မဟုတ္ဘူး။
ကဗ်ာေတြ၊ သီခ်င္းေတြထဲ ျမင္ေနေတြ႕ေနက်
ဟန္နီ မဟုတ္ဘူး။
ဟန္နီဟာ ဟန္နီ ျဖစ္တယ္။

မိန္းမတစ္ေယာက္
ဒီထက္ပိုရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ အရြယ္ေရာက္ၿပီးတဲ့
မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။
အခု ဒီကဗ်ာရဲ႕ ရည္ၫႊန္းအမ်ဳိးသမီးဟာ
ဟန္နီျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ကဗ်ာဆရာ ျမင္ဖူး၊ ေတြ႕ဖူးတဲ့
မိန္းမေတြ အကုန္လံုး ျဖစ္တယ္။

ဟန္နီရဲ႕အေၾကာင္း ျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ကဗ်ာဆရာနဲ႔တကြ
အခုကဗ်ာ ဖတ္ေနသူအားလံုး ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ေခတ္ကာလထဲမွာ
ေတြ႕ေနက် မိန္းမေတြအေၾကာင္းျဖစ္တယ္။
ဟန္နီဟာ သူတစ္ေယာက္အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ဟန္နီပဲျဖစ္ေပမယ့္
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ေရးျခစ္မႈထဲ ေမာ္လ္ဒယ္ထိုင္ေပးလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ
ဟန္နီ မဟုတ္ေတာ့ျပန္ဘူး။

ေခတ္ရဲ႕ သမီးပ်ဳိပီပီ ဟန္နီ ေဘာလံုးပြဲ သိပ္ႀကိဳက္တယ္။
ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႔ တစ္၀ိုင္းတည္း ဘီယာဆိုင္ထိုင္ရဲတဲ့
အစြမ္းသတိၱမ်ဳိး ရိွတယ္။
ဟန္နီဟာ တစ္ခါတစ္ရံ သိမ္ေမြ႕ေနတတ္တယ္။

ဟန္နီဟာ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို ညိႇဳ႕တယ္၊ ငင္တယ္၊ လိမ္တယ္ ေခါက္တယ္၊ လူေပးကစားတယ္၊   
လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို
အ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္။
ဟန္နီဟာ ရံဖန္ရံခါ သူ႔ဆံပင္ေတြကို ႐ုပ္ေျပာင္း႐ုပ္လြြဲလုပ္ၿပီး
ျဗဴတီဆလြန္းထဲက ထြက္ထြက္လာတတ္တယ္။
အခ်စ္၀တၳဳေတြထဲမွာ ေတြ႕ရတဲ့ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ
ခ်စ္ျခင္းဒႆနအယူအဆေတြကို ဟန္နီ သိပ္ႀကိဳက္တာေပါ့။
ေပးဆပ္ဖို႔၊ ရယူဖို႔ အေလွ်ာ့အတင္းဟာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကားမွာ လိုအပ္လို႔ဆိုတဲ့ ဟန္နီဟာ စြန္႕လႊတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း မွန္စာႀကိဳးေလးနဲ႔ ရွဖူးတယ္။

ရည္းစား တစ္ဦးစ၊ ႏွစ္ဦးစ(သူ႕အေျပာအရ) ထားဖူးတဲ့ မိန္းမပ်ဳိေလး ဟန္နီဟာ ဇာတ္လမ္းတြဲေတြထဲက ဇာတ္၀င္ခန္းတခ်ဳိ႕ရဲ႕
လႊမ္းမိုးမႈခံရသလို အဲဒါေတြကို မွတ္မွတ္သားသား ရိွခဲ့တယ္။
ခုနစ္အိမ္ၾကား၊ ရွစ္အိမ္ၾကား ရန္ျဖစ္ဖို႔ ၀န္မေလးတဲ့ ဟန္နီဟာ
လူရာ၀င္ပြဲတိုးရမယ့္ ေနရာမ်ဳိးမွာ သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္ေလးလိုမ်ဳိး
ဣေျႏၵၵရရ မ်က္လႊာေလးခ်ထားဖို႔ကိုလည္း တတ္ေျမာက္ေနျပန္တယ္။
ဟန္နီဟာ တစ္ခါတေလ ဘိုမ႐ုပ္ေလးနဲ႔တူသလို
တစ္ခါတေလ ေရမေျခာက္ေသးတဲ့ အ၀တ္တစ္ထည္နဲ႔ တူတယ္။
အက္တာနက္ရ႕ဲ ခ်က္တင္၊ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေတြနဲ႔ အလုပ္႐ႈပ္ေနတတ္တဲ့
ဟန္နီက ၂၁ ရာစုထဲက ၂၂ ရာစုကို ႀကိဳေရာက္သြားခ်င္တဲ့
ေခတ္ေပၚ မိန္းကေလးဆိုေတာ့
ႏိုက္ကလပ္၊ ေဒးကလပ္ေတြမွာ ကတဲ့
အကတစ္မ်ဳိးကိုလည္း သင္မေပးရဘဲ တတ္ထားျပန္တယ္။

ရင္ဖံုးအက်ႌ၊ ခ်ည္ထဘီေလးေတြ၀တ္ရင္ သိပ္လွတဲ့ ဟန္နီဟာ
မီနီစကတ္၊ အက်ႌလက္ျပတ္ေတြ ၀တ္ရင္လည္း
သိပ္ေဟာ့တာပဲလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ
ထင္တတ္ေသးတယ္ေလ။

ဟန္နီဟာ ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ၿပီး
ေတာ္ေတာ္လြယ္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္တယ္။
ေခတ္ေပၚမိန္းမပ်ဳိေလး ဟန္နီဟာ
ေခတ္ေပၚမိန္းကေလးတို႔ ထံုးစံအတိုင္း
မီမီကမ္းကမ္း/မမီမကမ္း(ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္) ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြနဲ႔ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ႀကိဳက္ပါေသးသတဲ့
ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေလးေတြနဲ႔ ေတြ႕ၿပီဆိုရင္
ေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာအာ႐ံုခံစားမႈ၊ စံေသြမႈ၊
ဒီဖရက္ဂ္မန္ေတးရွင္း အစရိွၿပီး ဟန္နီဟာ
အၿပိဳင္အဆိုင္ေျပာေတာ့တာပဲ။

“အိုင္က ေတာ္႐ံုေလာက္ ဖတ္တာမဟုတ္ဘူး။ တိုးေႏွာင္မိုးမွ၊ ဥတၱရာေအာင္မွ၊ အိုေအာင္မွ၊ ပိုင္မွ၊ ၀ိုင္ခ်ဳိမွ ကဗ်ာဆရာ ထင္တာ၊ သူတို႔ကဗ်ာဆိုမွ ဖတ္တာ”ဆိုတဲ့ ဟန္နီဟာ ေခတ္ေပၚမိန္းကေလး အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကိုတင္ မဟုတ္ဘဲ
ေခတ္ေပၚလူ႕အသံုးအေဆာင္ ျဖစ္လာတဲ့
ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြနဲ႔ပါ
တရင္းတႏွီးေနထိုင္တယ္။

ဟန္နီဟာ ဟန္နီျဖစ္လို႔၊ ဟန္နီဟာ သူကိုယ္တိုင္ ေခတ္ၿပိဳင္နိမိတ္ပံုတစ္ခု ျဖစ္ေနလို႔
ဟန္နီ႔ဆီမွာ ေကာင္းတာေရာ ဆိုးတာေရာ
အျမႊာအျဖစ္ ရိွေနလို႔
ဟန္နီဟာ အခုတစ္မ်ဳိး၊ ေတာ္ၾကာတစ္မ်ဳိး
ႏွစ္မ်ဳိးပဲ ရိွတဲ့ မိန္းကေလးျဖစ္လို႔
ဟန္နီ႔ကို ၾကည့္ရင္း၊ ၾကည့္ရင္း ဟန္နီဟာ
ခင္ဗ်ားနဲ႔ တူလာသလိုလို
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တူလာသလို ျဖစ္ေနလို႔။

ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ရည္ၫႊန္းအမ်ဳိးသမီး ဟန္နီဟာ ရက္စက္တဲ့ ဟန္နီ၊  ညဥ့္ငွက္မေလး ဟန္နီ
မဟုတ္ေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔ သိထားၿပီး ျဖစ္လို႔ ဟန္နီဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့
အေၾကာင္းလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ သတိတရရိွေပးဖို႔
လိုအပ္ပါတယ္။

သူရႆ၀ါ