(Aug-2010)စာေကာင္းကင္က လင္းလက္ၾကယ္

Written by မဂၤလာေ႐ႊေမာင္း

Wednesday, 28 July 2010 16:21

Share |

ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ ပစၥည္း သူမ်ားကို ေပးတယ္ဆုိတာ သာမန္လူေတြ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။

စြန္႔လႊတ္ႏိုင္သူေတြ၊ အတၱကို ခြာခ်ႏိုင္သူေတြ၊ စိတ္ခြန္အား ႀကီးမား သူေတြသာ လုပ္ႏိုင္ၾကတဲ့ ကိစၥပါ။ ဂလုိဘယ္ ေခတ္ကို လူမ်ဳိးဘာသာ၊ အသားအေရာင္၊ နယ္ေျမေဒသ ခြဲျခားမႈ မရွိတဲ့ ေခတ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာေတာ့ အခုအထိ အသားေရာင္ ခြဲျခားမႈ၊ လူမ်ဳိးဘာသာ ခြဲျခားမႈဟာ အျမစ္တြယ္ ရွင္သန္ေနဆဲပါပဲ။ အဲ အဲဒီလုိ အသားအေရာင္ ခြဲျခားမႈ ရွင္သန္ေနဆဲ ကာလ တစ္ခုမွာ သမိုင္းကို ေျပာင္းလဲ ေစခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ေတာင္အာဖရိကမွာ ေပၚေပါက္ လာခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာ့လူသား အားလုံး ေလးစား ဦးၫႊတ္ရမယ့္ ႏုိင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုလို႔ပဲ ဆိုၾကပါစို႔။

အဲဒါကေတာ့ ၁၉၉၄ ခု သူ႔သမၼတ သက္တမ္းအၿပီးမွာ က်င္းပေပးလုိက္တဲ့ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ တစ္ခုပါပဲ။ အႏိုင္ရပါတီ ANC (African National Congress) ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ နယ္လ္ဆင္မင္ဒဲလား လက္ထဲကို အာဏာ လႊဲေပးလုိက္ၿပီး မင္ဒဲလား ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႕ ထဲမွာ ဒုသမၼတ အျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူဟာ ဒီကလပ္ပါ။ ဒီကလပ္ဟာ စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ျမင့္မားသူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါ တယ္။ ေတာင္အာဖရိကကို အႀကီးအက်ယ္ ခ်ဳိးေကြ႕ လုိက္သူမ်ားထဲမွာ မင္ဒဲလားနဲ႔ အၿပိဳင္ သူ႔အခန္း က႑က ႀကီးမား လြန္းလွပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက ေတာင္အာဖရိကရဲ႕ အာဏာဟာ သူ႔လက္ထဲမွာ။ သူက ပါတီေခါင္းေဆာင္။ ေစ့စပ္ညိႇႏိႈင္း လက္တြဲ လုိတဲ့ သူ႔ရဲ႕စိတ္ခြန္အားနဲ႔ စိတ္သတၱိက ႀကီးမားလုိက္တာ။ ေတာင္အာဖရိက ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵကုိ လုိက္ေလ်ာၿပီး ၂၇ ႏွစ္ တုိင္တိုင္ သမၼတ အဆက္ဆက္၊ ေထာင္ အဆက္ဆက္ အက်ဥ္း က်ေနခဲ့ရတဲ့ မင္ဒဲလာကို အခ်ဳပ္အေႏွာင္က လႊတ္၊ ANC ပါတီကို လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွား ခြင့္ေပး၊ ေတာင္အာဖရိက ေျမေပၚက အသားေရာင္ ခဲြျခားမႈကို အဆုံးသတ္၊ သာမန္လူေတြ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု လုပ္ျပခဲ့တဲ့ ဒီကလပ္။ ဒီလရနံ႕သစ္မွာ ေဖာ္ျပတ့ဲ ေမာင္သာခ်ဳိရဲ႕ ဖရစ္ဒရစ္ ၀ီလ်ံဒီ ကလပ္ဟာ ေစ့စပ္ ညိႇႏိႈင္းျခင္း အႏုပညာကို ေပြ႕ဖက္ ထားတဲ့ စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ ျမင့္မားသူ ေတာင္အာဖရိက သမၼတ ဒီကလပ္ အေၾကာင္း ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။

ထင္ေအာင္ေက်ာ္ရဲ႕ အားနည္း ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပထ၀ီ ႏိုင္ငံေရးဟာ အားနည္း ႏုိင္ငံေတြကို ေပယ်ာလကန္ မထားဘဲ ကူညီျခင္းဟာ ဒီကမၻာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကူညီရာ ေရာက္ေၾကာင္း က်ဳိးေၾကာင္းျပ ေရးသား ထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ ထင္ေအာင္ေက်ာ္ဟာ ျမန္မာ စကားေျပကို သိပ္သည္း က်စ္လ်စ္စြာ ေရးသားႏိုင္တဲ့ စာေရးဆရာ တစ္ဦး ျဖစ္သလုိ ႏိုင္ငံတကာ ျဖစ္ရပ္ကို သုံးသပ္တဲ့ ေနရာမွာ ႏွံ႔စပ္ကြၽမ္း၀င္ သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္နဲ႔ တျခား အင္အားႀကီးထြား လာတဲ့ ႏိုင္ငံေတြဟာ လက္ရွိ ကမၻာ့အခင္း အက်င္းကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ စိတ္မကူးဘဲ ဒီအခင္း အက်င္းကိုပဲ ပုံေဖာ္ ယူခ်င္ၾကတယ္။ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲ ေရးဆုိတာထက္ ေပါင္းစည္း ေဆာင္ရြက္ျခင္းကိုပဲ စိတ္၀င္ စားေနၾကတယ္။ အဲဒီ စိန္ေခၚမႈက အားနည္း ႏိုင္ငံေတြဆီက ပဲလာမယ္။ အားလုံး သိၾကတဲ့ အတိုင္း ဂလုိဘယ္ လုိက္ေဇးရွင္း ေက်းဇူးေၾကာင့္ လူနဲ႔၀တၳဳ ပစၥည္းေတြဟာ တစ္ေနရာက တစ္ေနရာ ကူးလူး လာႏိုင္ၾက တယ္။ အၾကမ္း ဖက္သမား ေတြ၊ ေရာဂါဘယေတြ၊ တရား မ၀င္ ေျပာင္းေရႊ႕သူေတြ၊ အဖ်က္ အားႀကီး လက္နက္ေတြ အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ နယ္နိမိတ္ စည္းမ်ဥ္းဆိုတာ မည္ကာမတၱ ထက္ ဘာမွမပိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း အားနည္း ႏိုင္ငံေတြကို ကူညီျခင္းဟာ ကမၻာႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေရးအတြက္ အေရးတႀကီး ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ စာေရးသူက ဆိုပါတယ္။
(၂၀၁၀၊ ဇြန္၊ ရနံ႔သစ္)

ဒီလ ေရႊအျမဳေတမွာ ၀တၳဳတို ၇ ပုဒ္ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီ အထဲက ပထမဦးဆုံး ၫႊန္းခ်င္တာက ပန္းေရဂ်ဳိး (မိုးကုတ္)ရဲ႕ ဘြဲ႕ထူးသခင္ ထဆင္ဒူး ပါ။ မိသားစုတစ္ခု မွာ အႀကီးဆုံးျဖစ္သူ အစ္ကုိ ႀကီးက ညီအလတ္ရဲ႕ဇနီး“မဒူး”ဆုိတဲ့ ခယ္မရဲ႕ အေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပထားတဲ့ ၀တၳဳတိုပါ။ ဒီလိုေျပာျပရာမွာ ပန္းေရဂ်ဳိးဟာ မဒူးရဲ႕စ႐ိုက္ ကို ပီပီျပင္ျပင္ ေရးဖြဲ႕ႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။ ပန္းေရဂ်ဳိးဟာ ဒီ၀တၳဳကို စကားေျပာ စကားေျပနဲ႔ ေရးဖြဲ႕ထားပါတယ္။ သူ႔စကားေျပကုိ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ စကားေျပ အေရးအဖြဲ႕ ေကာင္းေန႐ုံမွ်မက တင္စား ခ်က္ေတြကလည္း လွပေနပါ တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သိပ္ မၾကာမတင္ခင္ကပဲ ေရႊ အသစ္ စင္ေပၚကို လွမ္းတက္ ခဲ့တဲ့ ပန္းေရဂ်ဳိးဟာ ခုအထိ အဆက္မျပတ္ တုိးတက္လာ တာကိုက သူ႔ရဲ႕ႀကိဳးပမ္းမႈလုိ႔ ဆုိႏိုင္ပါတယ္။

မဟူရာ(လိြဳင္ေကာ္)ရဲ႕ အေႂကြးဟာ သားႏွစ္ေယာက္ကို အေမြ ခြဲေပးၿပီးမွ အဲဒီ သားႏွစ္ေယာက္ အၾကားမွာ ေငြ ၁၀ သိန္းနဲ႔ ၾကားညပ္ေနရ ရွာတဲ့ ဖခင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ကို ေရးဖြဲ႕ျပထားတဲ့ ၀တၳဳတုိတစ္ပုဒ္ပါ။ ဆရာမ မဟူရာဟာ လူ႔သဘာ၀ အဖြဲ႕ ကို ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း ေရးဖြဲ႕ႏိုင္တဲ့ ၀တၳဳေရး ဆရာမတစ္ဦးပါ။ ဒီ ၀တၳဳမွာလည္း ေခြၽးမႏွစ္ဦးရဲ႕ အေတြးမီးေတြက တစ္စတစ္ စေလာင္ၿမိဳက္ၿပီး ဖခင္တစ္ေယာက္ အပူမီး ၀ုိင္းေနရပုံကို ပုံေဖာ္ရာမွာ သဘာ၀ ယုတၱိရွိ မႈကို ဂ႐ုတစိုက္ ေရးဖြဲ႕ျပႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒီထက္က်စ္က်စ္ လ်စ္လ်စ္ေရးဖြဲ႕ႏိုင္ခဲ့ရင္ ဒီထက္ပုိၿပီး လင္းလက္လာႏုိင္တ့ဲ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ပါ။

ဒီလ ေရႊ၀တၳဳတုိေတြထဲက ေရႊေမာင္းရင္ကို လာၿငိတဲ့ ၀တၳဳတုိကေတာ့ နန္းဧကရီရွင္ရဲ႕ ပ်ဳိ႕ဆုေတာင္း ပါ။ နန္း ဧကရီရွင္ဟာ ကေလာင္သစ္ တစ္ဦးျဖစ္ေပမယ့္ အေရး အသား ရွင္းလင္းေျပျပစ္ တယ္။ ၀တၳဳသီကုံးပုံ လွပတဲ့ အျပင္ ေခတ္ကို ၀တၳဳထဲထည့္ ျပတဲ့ေနရာမွာ နန္းဧကရီရွင္ ဟာ အလြန္ေသသပ္ပါတယ္။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုရဲ႕ ကိုယ္ ရည္ကုိယ္ေသြးအဆင့္ကို ျပတဲ့ ေနရာမွာ နန္းဧကရီရွင္ ျပပုံက အလြန္ ယဥ္ေက်းတယ္။ ေခတ္ ကို ရန္ေတြ႕ပုံေလးကလည္း ညင္သာ သိမ္ေမြ႕တယ္။

တရားပြဲ တစ္ခုကို သြားေရာက္ တရားနာမယ့္ မိန္းကေလး တစ္ဦးရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈ၊ အေတြး ပုံရိပ္ေတြနဲ႔ သူ႔၀တၳဳကို ရက္ဖြ႕ဲျပတယ္။ ၀တၳဳတုိ တစ္ပုဒ္မွာ နိဂုံးဟာ အလြန္ အေရးပါပါတယ္။ နန္းဧကရီ ရွင္ဟာ သူ႔၀တၳဳေလးကို လွပ သပ္ရပ္စြာပဲ အဆုံးသတ္သြား ခဲ့ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ အရသာပ်က္မွာစိုးလုိ႔ ေရး မျပေတာ့ပါဘူး။

ဒီလေရႊအျမဳေတ၊ ရသစာတမ္း က႑မွာ ေဖာ္ျပတဲ့ ပန္းရိပ္ျဖဴရဲ႕ ေလႏွင့္အတူ ကိုလည္း ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ တယ္လီဖုန္းနဲ႔ လိပ္စာမွတ္ ထားတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္းေလး တစ္အုပ္ျပန္ေတြ႕ရာက ေတြးမိ တဲ့အေတြးစေလးေတြကို လွလွ ပပ ေရးဖြဲ႕ျပထားတဲ့အက္ေဆး တစ္ပုဒ္ပါ။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။
(၂၀၁၀၊ ဇြန္၊ ေရႊအျမဳေတ)

သန္လ်င္ေမာင္ေမာင္ဦး
ရဲ႕၀တၳဳေတြကို စာမ်က္ႏွာ ေပၚမွာ မေတြ႕ရတာၾကာပါ ၿပီ။ ဒီလ ရယ္စရာမွာေတာ့ ဆရာ သန္လ်င္ေမာင္ေမာင္ဦးရဲ႕ ၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္လုိက္ ရပါတယ္။ ၀တၳဳနာမည္က စိတၱဇညမ်ား ကုန္ဆုံးလြန္ ေျမာက္ပါေစကြယ္ ပါ။ ဧရာ ၀တီတုိင္းက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို ဆရာေမာင္သိန္းဆုိင္၊ ဆရာ ပ်ဥ္းမနား ေမာင္နီသင္းနဲ႔ သူ အတူပါသြားၿပီး ေဟာေျပာခဲ့ တဲ့ ေဟာေျပာပြဲ အေၾကာင္းပါ။ ၀တၳဳရဲ႕အတြင္းသားမွာ ေဖာ္ျပ ထားတာကေတာ့ အရက္နဲ႔သူ၊ သူနဲ႔အရက္ မိတ္ဖက္ျခင္း အေပၚ ကြယ္လြန္သူ ဆရာ ေမာင္သိန္းဆုိင္ကထိန္းသိမ္းခဲ့ ပုံကို အမွတ္တရေရးဖြဲ႕ထား ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။
(၂၀၁၀၊ ဇူလိုင္၊ ရယ္စရာ)

ဒီလရြက္ႏုေ၀မွာ ေဖာ္ျပ တဲ့ ေဖျမင့္ရဲ႕ လက္ေတြ႕ေလာ ကမွာ ျပႆနာအေျဖရွာသည့္ အခါ ဟာ ဧကရာဇ္အလက္ ဇႏၵား-သ-ဂရိတ္(Alexandre the Great ၃၅၆-၃၂၃ဘီစီ) က ေဂၚဒီယန္ႀကိဳးထုံး(Gordian Knot) ကုိ ဓားနဲ႔ ခုတ္ပုိင္းေျဖျပပုံနဲ႔ ကိုလံဘတ္စ္က စားပြဲေပၚမွာ ၾကက္ဥကို ေထာင္ျပလုိက္ပုံ တုိ႕ကို ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ ျပႆနာတစ္ ခုကို ေျဖရွင္းတဲ့ေနရာမွာ ေဖာက္ထြက္ ေတြးေခၚတတ္သူ တစ္ဦး စဥ္းစား ေျဖရွင္းနည္း ကို အထက္ပါ ျပႆနာ ၂ ရပ္နဲ႔ နမူနာျပေျဖရွင္းျပထား ပါတယ္။

ဒီေန႕ လူတကာ ပါးစပ္ ဖ်ားမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ စတုတၳ မ႑ိဳင္ဟာ စာနယ္ ဇင္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ကို အင္အားစုတစ္ရပ္အျဖစ္ ေပါင္းစု ေခၚေ၀ၚတဲ့အမည္ ပါ။ အာဏာရဲ႕ မ႑ိဳင္ ၃ ရပ္ကို ရရွိ ထားၾကတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္မွန္ကန္ ေျဖာင့္မတ္ဖို႔ အတြက္ တည့္မတ္ေစမယ့္ သီးျခား အင္အားစု တစ္ရပ္လုိ႔ လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ဒီလ ရြက္ႏုေ၀မွာ ေဖာ္ျပ ထားတဲ့ လူထုစိန္၀င္းရဲ႕ ပါတီ စုံေခတ္နဲ႔ မီဒီယာရဲ႕က႑ဟာ အာဏာရွိသူေတြက လက္ ကိုင္တုတ္သဖြယ္ အသုံးခ်ခံ လုိက္ရလုိ႔ ပ်က္စီး ဆုံး႐ႈံးသြား ခဲ့ရတဲ့ သတင္းစာေတြရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းကို က်ဳိးေၾကာင္း ျပၿပီး စာနယ္ဇင္းသမားေတြ မေမ့သင့္တဲ့ အခ်က္ကို ေထာက္ျပ၊ ေျပာျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ပါ။ အေတြ႕အၾကံဳ ရွိသူ ၀ါရင့္ သတင္းစာဆရာႀကီး တစ္ဦးရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳကို ေ၀မွ်ထားတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ကို စာနယ္ဇင္းသမား တုိင္းဖတ္သင့္ပါတယ္။
(၂၀၁၀၊ ေမ၊ ရြက္ႏုေ၀)

ဒီလ ေပဖူးလႊာ၀တၳဳ ေတြထဲက နတ္မွဴးရဲ႕ ကတိကို ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ ဆရာ နတ္မွဴးဟာ သူ႔ထုံးစံ အတုိင္း သူ႔၀တၳဳကုိ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ေျပာ ျပသလုိ ေျပာျပသြားတယ္။ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ပဒုမၼာ(ေျမခ်စ္)ဆုိတဲ့ ျပည့္ တန္ဆာအျဖစ္ ခံေနရတဲ့ မိန္းမ လွေလး တစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀ ျဖတ္သန္းမႈ ကတိတည္မႈကို သူ မ်ားေငြေတြကို ယူၿပီး ေဒ၀ါ လီခံသြားတဲ့ လူႀကီးလူေကာင္း အမည္ခံေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ေရးဖြဲ႕ ျပထားတာပါ။ အေရးအဖြဲ႕ အတင္အျပေကာင္းသူ ပီပီ သူ႔ ၀တၳဳတိုေလးဟာ စာဖတ္သူရဲ႕ ရင္ထဲကို ေရာက္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။

ႏိုင္ျမင့္ရဲ႕ ရပ္ကြက္ေလးရဲ႕တယ္လီဖုန္း ပုံျပင္ ကိုလည္း ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ ႏိုင္ျမင့္က သူတုိ႔ ရပ္ကြက္မွာ ဦးလွျမင့္ အိမ္မွာပဲ တယ္လီဖုန္း တစ္လုံး ရွိေနၿပီး ဦးလွျမင့္က အမ်ား သုံးခြင့္ မေပးခဲ့လုိ႔ သူတို႔ဒုကၡ ေရာက္ၾကရပုံကို ပထမဦး ဆုံးေဖာ္ျပပါတယ္။ ၿပီးမွ ဦးတင္စုိးတုိ႔က ဖုန္း၀ယ္ၿပီး စီးပြားေရး ဆန္ပုံ၊ ေနာက္ ငါး သိန္းတန္ ဖုန္းေပၚလာလုိ႔ ကို၀င္းႏိုင္ေစ်းဆုိင္မွာ ဖုန္း တစ္လုံးထပ္ တိုးလာပုံကို ေရး ဖြဲ႕ျပၿပီးမွ ေနာက္ဆုံး နိဂုံးမွာေတာ့ ဟုိတုန္းက ျခံတံခါး ပိတ္ၿပီး ဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္း ပိတ္ထားတဲ့ဦးလွျမင့္ တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံျခားမွာ သူ႔ သမီး ဆုံးသြားလုိ႔ ျခံတံခါး ျပန္ဖြင့္ပုံကို ေရးျပပါတယ္။ ႏိုင္ျမင့္ဟာ သူ႔၀တၳဳတိုေလး ေတြကို ေရးဖြဲ႕တဲ့ အခါ အစဥ္ သျဖင့္ နိမိတ္ပုံ၊ သေကၤတ ေလးေတြနဲ႔ ေရးဖြဲ႕တတ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ စာဖတ္ သူကို ေတြးစရာေတြ ခ်ေပး ထားတာပါပဲ။ ဖတ္ၾကည့္ပါ ဒီ၀တၳဳလည္း ေတြးစရာေလးေတြ ခ်ေပးထားတဲ့ ၀တၳဳတုိ ေလးပါ။
(၂၀၁၀၊ ဇြန္၊ ေပဖူးလႊာ)

ဒီလ ႐ုပ္ရွင္ေတး ကဗ်ာမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ လဲ့၀င္းၾကည္ (ခ်ဳိ)ရဲ႕ သဏၭာန္ဆက္သီအိုရီ ဟာ ရြာမူလတန္းေက်ာင္း ဆရာတစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀ျဖတ္သန္း မႈနဲ႔ စိတ္ခံစားခ်က္ကို လွလွပပ ရက္ဖြဲ႕ျပထားတဲ့ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ပါ။ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးက နာမည္ႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း မွာ စာသင္ခြင့္ ရရွိဖု႔ိ သိန္း ေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ ႀကိဳးပမ္းေနခ်ိန္မွာ သူ႔ေက်ာင္း ေလးမွာ ေက်ာင္းလာတက္ဖုိ႔ စည္း႐ုံး ေနရပုံနဲ႔ မျပည့္စုံမႈေတြနဲ႔ ျပည့္၀ေနၾကရတဲ့ ေက်းလက္ လူထုရဲ႕ဘ၀တုိ႔ကို သူ႔၀တၳဳ ထဲမွာ ခင္းက်င္း ျပသထားပါ တယ္။ ၀တၳဳရဲ႕နိဂုံးမွာေတာ့ သူတို႔ အ.ထ.က ေက်ာင္း သားေဟာင္းမ်ားရဲ႕ အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲက အျပန္ ငယ္အရိပ္၊ ငယ္အတိတ္မွာ နစ္၀င္ေပ်ာ္ရႊင္ လာတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္၊ ရြာေက်ာင္းက ေလးတန္း ေအာင္ၿပီး လယ္ထဲ ဆင္းေနၾက ရတဲ့ သူ႔တပည့္ေလးေတြရဲ႕ လွမ္းေအာ္ ႏႈတ္ဆက္သံကုိပင္ တပည့္ေဟာင္းေတြရဲ႕ ဂါရ၀ ျပဳျခင္းပဲလုိ႔ ယုံၾကည္ လိုက္ပုံကို ေရးဖြဲ႕ထားပါတယ္။

ၾကာေတာမွ ေဗဒါ နဲ႔ ၂၀၁၀ ေရႊအျမဳေတ စာေပဆု၊ ၀တၳဳတိုဆု ရခဲ့တဲ့ လဲ့၀င္းၾကည္(ခ်ဳိ) ဟာ ၀တၳဳတိုေရးဖြဲ႕ရာမွာ လူတန္း စား ရပ္တည္ခ်က္ကို အေလး ထားတယ္။ ၀တၳဳရဲ႕အခင္း အက်င္းကို အလြန္ ဂ႐ုစုိက္ပါ တယ္။ အခု ဒီ၀တၳဳမွာလည္း ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လူဦးေရ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတဲ့ ေက်းလက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ လက္ရွိပညာ ေရးဘ၀နဲ႔ ႐ုန္းကန္ လႈပ္ရွားမႈကို စာဖတ္သူရဲ႕ရင္ထဲ အေရာက္ ပို႔ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
(၂၀၁၀၊ ဇူလိုင္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ)

ဒီလ စတုိင္သစ္မွာေဖာ္ ျပတဲ့ သခင္ဘေသာင္းရဲ႕ တုိ႔ဗမာသီခ်င္း ေဟာေျပာခ်က္ဟာ တုိ႔ဗမာ သီခ်င္းသေႏၶ တည္ေပါက္ဖြား လာပုံနဲ႔ အဲဒီ သီခ်င္းရဲ႕ စြမ္းအားကို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး အပိုင္းမွာ အမ်ဳိးသား စိတ္ဓာတ္ကို ပုတ္ႏႈိးႏိုင္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ခဲ့လုိ႔လည္း သမိုင္း တန္ဖိုး ႀကီးမားလွပါတယ္။

ေမာင္ဒီရဲ႕စာစီစာကုံး ႏွင့္ အက္ေဆးတုိ႔ အေၾကာင္း ကိုလည္း ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးဟာ ဆရာေမာင္ ဒီ ငယ္စဥ္က ဘ၀ျဖတ္သန္း မႈနဲ႔ စာစီစာကုံးေရးသားခဲ့ပုံ ကို ေဖာ္ျပထားတဲ့ အျပင္ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚက သူႀကိဳက္တဲ့ အက္ေဆး သုံးပုဒ္ကိုပါ ၫႊန္းဆုိထားပါတယ္။ ေဆာင္းပါး ဆုိေပမယ့္“သုတ”ကုိ အသား ေပးေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးမဟုတ္ ပါဘူး။ အက္ေဆးဆန္ဆန္ စာဖတ္သူရဲ႕ရင္ကို ထိရွေအာင္ ေရးဖြဲ႕ျပထားတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ပါ။ သူ႔ထုံးစံနိမိတ္ပုံ ေလးေတြနဲ႔ ဖြဲ႕ဆုိ ျပထားတာမို႔ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

ဒီလ စတုိင္သစ္ထဲမွာ အထူးၫႊန္းလုိတာက ျမဴျမဴရဲ႕ ေရႊမင္းသမီးပါ။ ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းရဲ႕ အေျခခံ ၀န္ထမ္း မခင္စီရဲ႕ဘ၀ေနဟန္ ကုိရက္ဖြဲ႕တင္ျပထားတဲ့၀တၳဳ တုိပါ။ ဇာတ္လမ္းရယ္လုိ႔ မည္မည္ရရ မရွိပါဘူး။ လင္ တစ္ေယာက္ ယူၿပီးကြဲတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ယူ တယ္။ အဲဒီ လင္ေဆး႐ုံတက္ ၿပီး ကေလးေတြနဲ႔ ဒုကၡေရာက္ ေနစဥ္မွာပဲရပ္ကြက္ထဲ ဂတ္စ္ ထည့္တဲ့ ဦးေမာင္ကိုထပ္ယူ တယ္။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း သတ္ မွတ္စံန႔ဲ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ျမဴျမဴ ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ မခင္စီဟာ လင္ႏွစ္ေယာက္ တစ္ၿပိဳင္နက္ တည္းယူထားတဲ့ မိန္းမတစ္ ေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ျမဴျမဴ ဟာ ဇာတ္ေကာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရာမွာ အလြန္ ေတာ္ပါတယ္။ မခင္စီကို ျပတဲ့ ေနရာမွာလည္း ႐ုပ္လုံးႂကြ လွပေနပါတယ္။ စာဖတ္သူ ဟာ မခင္စီကို အျပစ္မတင္ ရက္ေအာင္ မခင္စီရဲ႕ဘ၀ကို ေရးဖြဲ႕ျပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလ ေရႊေမာင္း ဖတ္မိသမွ် ၀တၳဳတုိ ထဲမွာေတာ့ ဒီ၀တၳဳကိုအႀကိဳက္ ဆုံးပါပဲ။
(၂၀၁၀၊ ဇြန္၊ စတုိင္သစ္)

ဒီလဖူးငုံမွာပါတဲ့ ၀တၳဳ တုိေတြ အနက္ မိဘေမတၱာကို ပုံစံအသစ္နဲ႔ တင္ျပဖုိ႔ႀကိဳးပမ္း ထားတဲ့ ၀တၳဳတုိ ႏွစ္ပုဒ္ကို ၫႊန္းခ်င္ပါတယ္။ တစ္ပုဒ္က စပယ္ျဖဴႏုရဲ႕ အရိပ္ေပ်ာက္ ရွာသူ ပါ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္က နန္႔ေအး(ကႏၵရ၀တီ)ရဲ႕ လိပ္ျပာသန္႔ျခင္းပါ။ အေမ့ေမတၱာ၊ အေမ့ အရိပ္၊ အေမ့ ေႏြးေထြးမႈတုိ႔ကို တဖြဖြ ေျပာေနတတ္တဲ့ “ျမ”ဆုိ တဲ့ မိန္းကေလး တစ္ဦးကို ပုံေဖာ္ ထုဆစ္ျပရာမွာ စံပယ္ျဖဴ ႏုဟာ “ျမ”နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အခန္းမွာေနတဲ့ ျဖဴျဖဴရဲ႕အျမင္ နဲ႔ေရးဖြဲ႕ျပပါတယ္။ “အေ၀း မွာ ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ မိဘ အရိပ္က ဘာနဲ႔မွ မတူေအာင္ အားရွိတယ္ျဖဴျဖဴရဲ႕”ဆိုတဲ့ အေျပာေလးမ်ဳိးနဲ႔ မိဘအရိပ္၊ မိဘ ေမတၱာတုိ႔ကို ေျပာျပေန လုိ႔ အေဆာင္သူေတြက သူ႔ကို “အေမခ်စ္”လို႔ေတာင္ ကင္ပြန္း တပ္ၾကရတယ္။

အဲသလုိ ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့ မိဘအရိပ္ ကုိ တမ္းတရင္း အေဆာင္က ႐ုတ္တရက္ေျပာင္းသြားရွာသူ “ျမ”မွာ သူတဖြဖြ ေျပာျပေနတဲ့ အေမ မရွိေတာ့ပါဘူးတဲ့။ နိဂုံးမွာ အလွည့္ေလးနဲ႔ ေရးဖြဲ႕ ထားပါတယ္။ စပယ္ျဖဴႏု ဟာ သူ႔၀တၳဳမွာ မိန္းကေလးေဆာင္၊ နယ္မွလာၿပီး ရန္ကုန္ မွာ ဘ၀ တုိးတက္ေရး အတြက္ ႐ုန္းကန္ ေနရရွာတဲ့ မိန္းက ေလးေတြ၊ သူတို႕တစ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ေနဟန္ အဲဒါေတြကို ေအာက္ခံအျဖစ္ ေရးျခယ္ျပ တယ္။ အတတ္ပညာေရာ၊ ၀တၳဳ အခင္းအက်င္းေရာ ေကာင္းတဲ့ ၀တၳဳတုိေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။

ေနာက္တစ္ပုဒ္က နန္႔ ေအးရဲ႕ လိပ္ျပာသန္႔ျခင္း ပါ။ အားလပ္ရက္ အင္တာနက္ ကဖီးဆုိင္ Online ေပၚမွာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ၾကည့္မိရာက သူငယ္စဥ္ ဘ၀က ဖခင္ အေပၚတုံ႕ျပန္မိခဲ့တဲ့ တုံ႕ျပန္မႈ အေပၚ ေတာင္းပန္ ေဆးေၾကာထားတဲ့ ၀တၳဳတိုပါ။ လိပ္ျပာ သန္႔ျခင္း ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ အစား ေလွ်ာ္ဖြပ္တယ္၊ ေဆး ေၾကာတယ္ဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရ ကိုသုံးစြဲၿပီး ေခါင္းစဥ္ေရြး မယ္ဆုိရင္ အခုထက္ပုိၿပီးလွ မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အျပစ္ ကိုျမင္၊ အဲဒီအျပစ္အတြက္ ဖခင္ကို ေတာင္းပန္၊ ဖခင္က ခြင့္လႊတ္။ ေဆးေၾကာ၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္ လုိက္ေတာ့မွ စြန္းထင္းေန တဲ့ သူ႔ရဲ႕စိတ္ကေလး သန္႔ရွင္း သြား။ မိဘေမတၱာကို ပုံစံ အသစ္နဲ႔တင္ျပဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္း ထားတဲ့၀တၳဳေလးပါ။

ဒီလ ဖူးငုံမွာDocumentary Film နဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး ၀ီရ၊ ျပည္ခ်မ္း၊ ကိုလင္း၊ ေအ၀မ္းေ၀ရီ၊ ဥကၠာ နဲ႕ ဒါ႐ိုက္တာမင္းထင္ကိုကို ႀကီးတုိ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့စကား ၀ုိင္းရယ္၊ ေနလြင္ရဲ႕လူငယ္ႏွင ့္Documentary Film ရယ္ ၂ ပုဒ္ ေတာင္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ သေဘာထား အျမင္ကို တင္ျပထားတာပါ။ ျဖန္႔ေ၀ထားတာပါ။ ဖူးငုံ အယ္ဒီတာ အဖြဲ႕ဟာ လူငယ္ ေတြအတြက္ သုတျဖန္႔ေ၀တဲ့ က႑ကို သူ႔မဂၢဇင္းမွာ ထည့္ သြင္း ေဖာ္ျပတာဟာ လူငယ္ ဖတ္ဖုိ႔ စာနည္းေနတဲ့ ဒီေန႔ စာေပေလာက အတြက္ေတာ့ အားေဆး တစ္ခြက္ပါပဲ။ အနာဂတ္ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္မႈ တစ္ခု လုိ႔လည္း ဆုိလုိက္ပါရေစ။ လူငယ္ေတြအတြက္ အေလး အနက္ထားမႈ၊ တန္ဖုိးထားမႈ ဟာ စာေပေလာကမွာ လုိအပ္ ေနပါေသးတယ္။

ဒီလဖူးငုံမွာ ေနာက္ဆုံး ၫႊန္းခ်င္တာကေတာ့ ေအာင္ ႏွင္းသစ္ရဲ႕ ဆက္သြယ္မႈဧရိ ယာရဲ႕ အျပင္ဘက္မွာ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာပါ။ ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ ပါ။ ကဗ်ာဆရာ ေပးခ်င္တဲ့Message ကို စာဖတ္သူရမွာ ပါ။

သူ႔နားထဲမွာ ေလေတြ
ထြက္ေနတယ္
ၿပီးေတာ့ နားထဲက
ကိုက္ၿပီး အူေနတယ္
မေန႔က
ျပင္းထန္တဲ့ အဟုန္နဲ႔
........
........
ခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူဟာ
သူေမာင္းခဲ့ဖူးတဲ့
ကားႀကီးလုိ
ထရပ္ကားႀကီး
တစ္စီးေပၚမွာ ....
.........
သိပ္ျမန္တာပဲ။
မီးပြိဳင့္ကိုလည္း ျဖတ္ရ
တယ္
သူေနခဲ့တဲ့ ေနရာနဲ႔ ၿမိဳ႕ကို
လည္း သိခဲ့ရပါၿပီ။
........
........
(၂၀၁၀၊ ဇြန္၊ ဖူးငုံ)